Είναι συγκινητικό στην εποχή που ζούμε να βλέπεις ανθρώπους να προσφέρουν, ανθρώπους να νοιάζονται και να ακούν το καμπανάκι όσο μακριά και αν είναι και να είναι διατεθημένοι να δώσουν ένα χέρι βοηθείας. Φωτεινό παράδειγμα η συνδρομή των ομογενών «Καρσάνων», όπως αποκαλούνται που από τη μακρινή Αυστραλία που έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα ότι ο αθλητισμός πρέπει να μας ενώνει.
Και η ιστορία ξεκινάει κάπως έτσι…Το καλοκαίρι η ομάδα του Α.Ο Καρυάς κινδύνευε να μπει στο συρτάρι, παρά την απίστευτη πορεία που είχε κάνει, αφού είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια χειμώνα και είχε μπει στα μπαράζ ανόδου για πρώτη φορά στην ιστορία της. Κανείς δεν ήθελε να αναλάβει την ομάδα και πολλές προσπάθειες γενικής συνέλευσης είχαν πέσει στο κενό. Η γραμματέας της ομάδας προσπάθησε με κάθε τρόπο να χτυπήσει το καμπανάκι. Η ανακοίνωσή της τότε στο Facebook μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες ήταν συγκινητική, είχε όμως αντίκρισμα.
Ένας ομογενής από την Αυστραλία, όπως πληροφορηθήκαμε, είδε τον κίνδυνο, έστειλε μήνυμα στη σελίδα της ομάδας δηλώνοντας παρών και απόλυτα πρόθυμος να βοηθήσει όσο μπορεί. Προχωρήστε τους είπε και θα σας στηρίξουμε και εμείς από εδώ μακριά όσο μπορούμε. Σε επαφή που είχε με την ομάδα συμφώνησαν να σταλθεί στην Αυστραλία υλικό της ομάδας, να οργανώσουν μια εκδήλωση, στην οποία θα έβαζαν σε κλήρωση το υλικό και τα έσοδα θα πήγαιναν στην οικονομική ενίσχυση της ομάδας.
Έτσι και έγινε..Η ομάδα έστειλε φόρμες, μπρελόκ, φανέλες, κασκόλ…Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη και μια ξεχωριστή εκδήλωση έλαβε χώρα στις αρχές του Μάρτη στην μακρινή Αυστραλία, ύστερα από συνεργασία του ΑΟ Καρυάς με τους ομογενείς Καρσάνους.
Δεκάδες ήταν οι συγχωριανοί της ομάδας και όχι μόνο που συγκεντρώθηκαν στην εκδήλωση αυτή και ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του συντονιστή Paul Αραβανή.
Τα έσοδα πήγαν για την οικονομική ενίσχυση του αθλητικού σωματείου του Α.Ο Καρυάς. Όλοι μαζί έγιναν μια γροθιά για τη σωτηρία της ομάδας. Η αγάπη για την ομάδα του χωριού τους ένωσε ενώ τους χωρίζουν απίστευτα χιλιόμετρα. Βάλανε ένα λιθαράκι στην συνέχιση και διατήρηση ενός ερασιτεχνικού σωματείου και αυτό μόνο αξιέπαινο μπορεί να είναι. Αυτοί μαζί με την τοπική κοινωνία και τις διάφορες χορηγίες, μπόρεσαν και κράτησαν την ομάδα στην Α ΕΠΣ Π-Λ, κάνοντας ήδη μια αξιόλογη πορεία.
Μακάρι και άλλοι να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός νοσεί στην χώρα μας και όλο αυτό θα πρέπει να μας ενώνει. Η αγάπη για τον συνάνθρωπο θα πρέπει να μηδενίζει χιλιόμετρα, να βάζει στην άκρη μικρότητες και κόντρες και να μας ενώνει, μόνο έτσι θα επιβιώσουμε.
