Τη μνήμη του χοροδιδάσκαλου Γιάννη Θάνη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 23 Σεπτεμβρίου τίμησε σήμερα Σάββατο 9 Δεκεμβρίου και ώρα 8 το βράδυ στο Κλειστό Γυμναστήριο του 2ου Λυκείου Πρέβεζας ο Χορευτικός Όμιλος Πρέβεζας “Γιάννης Θάνης” σε συνεργασία με το Δήμο Πρέβεζας.
Μια ξεχωριστή, άκρως συγκινητική βραδιά, στην οποία συμμετείχαν αρκετοί συμπολίτες μας, ενώ τραγούδησαν μουσικοί της πόλης και χόρεψαν ο Χορευτικός Όμιλος Πρέβεζας που φέρει το όνομα του Γιάννη Θάνη, καθώς και το χορευτικό του Δήμου Πρέβεζας.
Ο Γιάννης Θάνης εργάστηκε ως γυμναστής-χοροδιδάσκαλος με μεγάλη αγάπη για το χορό. Ιδρυτικό μέλος του Χορευτικού Ομίλου Πρέβεζας και της λέσχης φίλων δημοτικής παραδοσιακής μουσικής “Βερενίκη” καθιέρωσε την Πρέβεζα ως “οικουμενικό” τόπο παράδοσης και πολιτισμού με την διοργάνωση του “Διεθνούς Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών” κάθε καλοκαίρι, ενώ το τελευταίο διάστημα εργάστηκε ως χοροδιδάσκαλος στο Δήμο Πρέβεζας.
Τη βραδιά χαιρέτησαν ο χοροδιδάσκαλος Ευάγγελος Γούσιας, αλλά και ο Δήμαρχος Πρέβεζας κ. Νίκος Γεωργάκος.
Δείτε παρακάτω τον χαιρετισμό του Δήμαρχου Πρέβεζας κ. Νίκου Γεωργάκου:
‘’Όλα στο σύμπαν έχουν έναν ρυθμό, όλα χορεύουν.
Ο αείμνηστος δάσκαλος, ο αγαπητός μας Γιάννης Θάνης της Πρέβεζας, δεν θα χάσει το ρυθμό ποτέ. Σέρνει εκεί από ψηλά που βρίσκεται το χορό αιώνια, ως ζωντανή μνήμη του τόπου που γεννήθηκε και κάνοντας τα πρώτα βήματα ενός αξέχαστου χορού.
Να χορεύεις σημαίνει να βγαίνεις από τον εαυτό σου. Πιο μεγάλος, πιο όμορφος, πιο δυναμικός. Ο Γιάννης με το χορό ως σιωπηλή ποίηση και με τη δική του ευγένεια ψυχής καλούσε όλο τον κόσμο στο κύκλο του χορού, στα βήματα της έκφρασης και στο ρυθμό της αγάπης και της ενότητας.
Γιατί ο χορός μόνο ενώνει και γαληνεύει, μόνο αγαπά και συμπονά, μόνο απελευθερώνει και μιλά απευθείας στις καρδιές των ανθρώπων, δίχως να ακούγεται.
Οι μεγάλοι χορευτές δεν είναι μεγάλοι εξαιτίας της τεχνικής τους. Είναι μεγάλοι εξαιτίας του πάθους τους και ο Γιάννης, ο μεγάλος μας χοροδιδάσκαλος είχε ανεξάντλητο πάθος για το χορό και τη ζωή. Κάθε φορά σε κάθε εκδήλωση, σε κάθε πανηγύρι, σε κάθε γλέντι τα μάτια του έλαμπαν από χαρά όταν έβλεπε τους ανθρώπους του τόπου του ακόμα και τους ξένους να συνενώνονται χορεύοντας, στη γλώσσα δίχως λέξεις, στην έκρηξη αισθημάτων και αγάπης, δίχως καμία απώλεια παρά μόνο με οφέλη, ανάβοντας φωτιά στην καρδιά αλλά και πλημυρίζοντας από ελπίδα και ζωντάνια τη ψυχή των ανθρώπων.
Στο χορό αυτό που στα βήματά του ενώνει και συνθέτει κάνοντας κάθε διαφορά να φαίνεται μικρή και ανούσια στο μεγαλείο της πνευματικής ευφορίας που προσφέρει δίχως δεσμεύσεις, αρκεί μόνο να κάνεις το βήμα και να ακολουθήσεις το ρυθμό, συναντηθήκαμε με το Γιάννη.
Συνεργάστηκα εξαιρετικά με τον αείμνηστο και άξιο χοροδιδάσκαλό μας, ο οποίος αν και μας αφήνει μία μεγάλη πολιτιστική προσφορά στο Δήμο μας από τη μία, από την άλλη ήδη μας λείπει αφήνοντας ένα κενό. Όμως αν μπορούσε να παρέμβει τώρα, ένα θα ζητούσε… Να μην σταματήσει η Πρέβεζα να χορεύει ποτέ και να μάθουν τα παιδιά μας τους χορούς μας και τις παραδόσεις μας.
Ο παγκοσμίου φήμης Μέρς Κάνινγκχαμ είχε πει : «Πρέπει να αγαπάς τον χορό για να τον υπομένεις. Δεν σου δίνει τίποτα πίσω, ούτε χειρόγραφα να αποθηκεύσεις, ούτε πίνακες για να δείξεις στους τοίχους ή να κρεμάσεις σε μουσεία, ούτε ποιήματα που μπορούν να τυπωθούν και να πουληθούν, τίποτα άλλο πέρα από εκείνη τη φευγαλέα στιγμή που νιώθεις ζωντανός».
Ο Γιάννης δεν είχε μόνο κάποιες φευγαλέες στιγμές, αλλά αντίθετα, μία ολόκληρη ζωή σκέτη χορογραφία, σε κάθε ρυθμό και με κάθε φιγούρα, στα πάνω και στα κάτω, στα δύσκολα και στα χαρούμενα, στις χαρές και στις λύπες. Μία χορογραφία ζωής που ένιωσε ζωντανός κάθε λεπτό προσφέροντας ζωντάνια σε όλους μας, διότι δεν υπήρξε ανάσα, βήμα και λεπτό για το Γιάννη δίχως χορό.
Ένας ασταμάτητος αιώνιος χορός για το δάσκαλο χορού της καρδιάς μας, με βήματα ψυχής και ταλέντου στην εφήμερη πίστα της επίγειας ζωής, στα αγαπημένα του στενά και στέκια της Πρέβεζας, αλλά πλέον με αιθέριες αιώνιες και μοναδικές φιγούρες μέσα στη μνήμη όλων μας.
Ας μην τελειώσουν οι χοροί ποτέ το οφείλουμε στο Γιάννη το έχουμε χρέος στο δάσκαλο.’΄’
Την εκδήλωση συντόνιζε ο Βαγγέλης Νάνος.
