Αποχαιρετούμε τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο με μεγάλο σεβασμό και συγκίνηση.
Αποχαιρετούμε έναν μεγάλο πνευματικό ηγέτη της εποχής μας, μια τεράστια πνευματική προσωπικότητα που με την στάση ζωής του και το ξεχωριστό του έργο έδωσε όραμα και ελπίδα
στον άνθρωπο.
Υπήρξε καθηγής Πανεπιστημίου,επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας και φιλοσοφίας σε 18 Πανεπιστήμια.
Πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών το 2006.
Ιεραπόστολος στην Αφρική αναπτύσσοντας τεράστιο ιεραποστολικό και κοινωνικό έργο.
Το 1992 εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας σε μια περίοδο μεγάλης κρίσης.
Ο ίδιος είχε πει: “Δεν δέχτηκα τόσο ένα θρόνο, αλλά αγκάλιασα έναν Σταυρό”.
Και κατόρθωσε παρά τις τεράστιες δυσκολίες να Αναστήσει από τα ερείπια την διαλυμένη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας.
Για το έργο του στην Αλβανία έχουν γραφεί και ειπωθεί πολλά.
Εργο σπουδαίο: Ανθρωπιστικό-Κοινωνικό- Φιλανθρωπικό.
Εργο περίλαμπρο, θεόπνευστο και αξιοζήλευτο.
Εγιναν σχολεία για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.
Υπήρξε αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών Υγείας, Κοινωνικής Πρόνοιας και μια ξεχωριστή συμβολή σε βασικά έργα Υποδομών: Υδρευσης, δρόμων, ηλεκτροφωτισμού και άλλα.
Οποτε του ζητήθηκε να μιλήσει για το έργο του απαντούσε με σεμνότητα και καλοσύνη: “Με ενδιαφέρει περισσότερο η προσπάθεια”.
Φωτισμένος Ποιμενάρχης που αποτελεί πηγή έμπνευσης και θαυμασμού για εκατομμύρια ανθρώπων.
Δεν είναι τυχαίο που ο λαός της Αλβανίας από τις πρώτες μέρες τον αγκάλιασε και χρόνο με τον χρόνο τον αγάπησε.
Η Πρέβεζα τιμήθηκε με την επίσκεψή του το 2017, ύστερα από πρόταση του Δήμου.
Κατά την εδώ παρουσία του ο Δήμος Πρέβεζας με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ανακήρυξε τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο , σε Επίτιμο Δημότη του Δήμου Πρέβεζας.
Η Πρέβεζα σήμερα είναι περήφανη που οι ρίζες του ξεκινούν από τον τόπο μας καθότι η μάννα του Ρωξάνη Μαλτέζου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πρέβεζα.
Και όπως έλεγε και ο ίδιος “ Η οικογένειά μου δημιουργήθηκε στην Πρέβεζα”.
