”Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν .

Μετά από τέσσερα συνεχή χρόνια στον πάγκο της Αναγέννησης ήρθε η ώρα του αποχωρισμού .

Ήταν ένα ταξίδι που πάρα πολλοί λίγοι πίστευαν ότι θα έφτανε τόσο γρήγορα τόσο ψηλά , γιατί ξεκίνησε από πάρα πολύ χαμηλά. Με πάρα πολύ μεγάλη προσπάθεια και με πάρα πολύ δυσκολες συνθήκες από πολλές απόψεις , ξεκινώντας από το Β΄ τοπικό της Άρτας έφτασε η ομάδα μέσα σε τρια χρόνια ένα βήμα πριν την άνοδο στην football league και δεν έγινε εφικτό λόγω της διακοπής του πρωταθλήματος από την πανδημία.

Ήταν μεγάλη μου τιμή να είμαι προπονητής αυτής της ομάδας , όπως και το ότι νοιώθω πολύ μεγάλη υπερηφάνια για αυτά τα οποία έχουμε πετύχει , με μία όμάδα αμιγώς με Αρτινούς ποδοσφαιριστές , γιατί πίστευα στις ικανοτητές μου αλλά και στην αξία αυτών των παιδιών .

Σε αυτούς που αμφισβήτησαν την ικανοτητά μου σαν προπονητής μπορούν να ανατρέξουν λίγο πιό πίσω στο σύντομο χρονικό διαστημα και θα καταλάβουν πάρα πολλά. Θα τους πω μόνο ότι ανέλαβα την όμαδα με έναν μόνο ποδοσφαιριστή και τους αφήνω παρακαταθήκη 25 έτοιμων Αρτινών ποδοσφαιριστών.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς που συνεργάστηκα όλα αυτά τα χρόνια από πλευράς διοίκησης , τεχνικο τιμ , ποδοσφαιριστές .

Ακόμη ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο που από την πρώτη στιγμή στήριξε αυτήν την προσπαθειά και ήταν πάντα κοντά μας κάθε Κυριακή γεμίζοντας το γήπεδο .

Ευχομαι μέσα από την καρδιά μου η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ να φτάσει εκεί που τις αξίζει και που ονειρευομαστε όλοι οι Αρτινοί να την δουμε .

Εγώ από την πλευρά μου έβαλα ένα πολύ μικρό λιθαράκι, μάκαρι αυτοί που θα είναι στην συνέχεια στην ομάδα , να είναι ικανοί για κάτι πολύ καλύτερο .”